موکب128

   چرا 128 ؟

بعضی عدد ها فقط عدد نیستند ، پشتان یک اسم ، یک معنا و یک ارادت پنهان شده است .

128 برای ما یکی از همین عددهاست ، همین عدد شد بخشی از هویت ما ، 128 عدد ابجد امام حسین (ع) است .

قصه‌ی موکب ۱۲۸ از ارادت به اباعبدالله الحسین(ع) آغاز شده؛ از فضایی برای خدمت و روضه، تا مسیری که بعدها این ارادت را به زبان تصویر و هنر روایت کرد.

ما خواستیم آنچه از یک موکب شروع شده بود، در همان چند روز و چند شب باقی نماند.

خواستیم این روایت ادامه داشته باشد؛
روی دیوار خانه‌ها، در هیئت‌ها، در حسینیه‌ها و هر جایی که دلی با نام اهل‌بیت(ع) گره خورده است.

چرا «۱۲۸»؟

می‌توانستیم نامی مستقیم‌تر انتخاب کنیم؛ اما می‌خواستیم نام موکب، خودش یک نشانه باشد.

نشانه‌ای که شاید در نگاه اول فقط یک عدد به نظر برسد، اما وقتی معنایش را بدانی، قصه‌ی دیگری پیدا می‌کند:

۱۲۸ یعنی «حسین»

برای همین، این عدد روی نام، لوگو و هویت موکب باقی ماند؛ تا یادمان باشد نقطه شروع این مسیر چه بوده و قرار است به کجا متصل بماند.

از موکب تا قاب

موکب ۱۲۸ امروز روایت ارادت را در قالب هنر ادامه می‌دهد.

هر اثر از یک موضوع، یک روایت یا یک لحظه شکل می‌گیرد؛ از عاشورا و مسیر کربلا تا شام، تا روایت‌هایی از امیرالمؤمنین(ع)، حضرت زهرا(س) و خاندان اهل‌بیت(ع).

هدف فقط ساختن یک تصویر زیبا نیست.

می‌خواهیم وقتی یک اثر روی دیوار قرار می‌گیرد، چیزی بیشتر از یک تابلو باشد؛ روایتی باشد که صاحب آن قاب با آن ارتباط دارد.

شاید به همین دلیل جمله‌ای که برای موکب انتخاب کردیم، ساده‌ترین تعریف از کاری باشد که انجام می‌دهیم:

«هر قاب، یک روضه است…»

پس چرا موکب ۱۲۸؟

چون موکب برای ما یادآور خدمت است؛
و ۱۲۸ یادآور نامی است که این مسیر به عشق او آغاز شده است.

حسین(ع).

و تمام آنچه امروز با نام موکب ۱۲۸ ساخته می‌شود، ادامه همان روایت است:

موکب ۱۲۸ | روایت ارادت در قاب هنر 

برای عنوان سئوی مقاله هم پیشنهاد می‌کنم بنویسی: «چرا موکب ۱۲۸؟ داستان عدد ۱۲۸ و نام امام حسین(ع)»؛ ولی عنوانی که خود مخاطب داخل صفحه می‌بینه همون «چرا موکب ۱۲۸؟» بمونه .