حیدر کرار

حیدر آمد و زمین از قدمش طوفان شد
نامِ او لرزه به دل‌هایِ هراسان انداخت
تیغِ او آیهٔ حق بود میانِ میدان
هرکه در راهِ خدا بود، به مولا پیوست
کرار بود و دل از معرکه هرگز نگرفت
پشتِ حق ماند و به باطل نفسی هم نداد
ذوالفقارش نفسِ فتح و عدالت می‌بارید
از نگاهش شبِ ظلمت به سحر می‌افتاد
یا علی، هیبتِ تو قصهٔ تاریخ شده
نامِ تو تکیه‌گهِ مردِ گرفتار شده
هرکه دل بست به عشقِ تو، رها شد زِ هراس
چون علی، شیرِ خدا و سپرِ یار شده