ماه رمضان

شعر «شهید محراب» سحر آمد، مسجد کوفه پر از اندوه شد محراب از خونِ سرخِ مرتضی گلگون شد تیغِ کین بر فرق مولای عدالت فرود آمد کوفه در یک لحظه غرقِ ماتم و فریاد شد بانگ «فُزْتُ وَرَبِّ الْکَعْبَة» پیچید در محراب عشق لحظهٔ دیدارِ حیدر با خدا آغاز شد آن‌که شب‌ها نان به دوشِ خانهٔ ایتام داشت رفت و بعد از او دلِ هر بی‌پناهی داغدار شد کعبه روزی میزبانِ اولین لبخند او مسجد کوفه شاهدِ خونِ سرِ مولا شد ای شهید محراب، ای مولای مظلومِ جهان تا ابد نامت برای شیعه ذکر «یا علی» است…