آغوش آسمان

سلام من به علی اکبر

به ناز دانه ی پیغمبر

به نجم فاطمه ی زهرا

به نور منجلی از حیدر

که منجلی شده بر او سان

و کوه گشت چو خاکستر

به نام نامی او زمزم

شده است قطره ای از کوثر

به یک اشاره ی چشمانش

گرفت حاجت خود هاجر

دوید دوید و دمادم شد

مسیر شهره به جان پرور

خلاصه هر چه رسل دارد

عنایتی بود از داور

که داده حق به رسول الله

و او به دست علی اکبر

اگر نه گر به حرم رفتی

من از حسینم و او از من

دلیل چیست از این بهتر

نبیست ریشه ی آل الله

علی شبیه رسول الله

وجود تشنه ی بارانش

وجود بسته به دستانش

در انتظار لقاالله خلاص کرده ز تن جانش

از آن ترنم توحیدش

نماز معنی ایمانش

ز هوش رفته امین وحی

به یک تلاوت قرآنش

جهان اگر بشود حاتم

نشسته از سر خوانش

فدایی اش شده یحیی و خلیل حاجب و دربانش

علی شیر خدا اکبر که عالم است به فرمانش

نیام و  قبضه ی شمشیرش

زده است بوسه به دستانش

توهم از کسی فهمد کجاست آخر طوفانش

عجب مدار که میترسند تمام کفر ز میدانش

لباس رزم که میپوشد ز خیمه زمزمه میجوشد