سردار فرات

من، عبّاسم؛ امیر علقمه
دریایم و راهی شده ام سمت کویر علقمه
به شغالان برسانید که چون باد می آید به مسیر علقمه
شرزه شیر علقمه
بیرقم، بال ملک؛ زینبم گفته که الله معک
یار، در بدرقه ام فی امان الله گفته
به شب تیره بگویید
که هنگام فرار است؛ فجر، بسم الله گفته
بسم الله الرحمن الرحیم
جان جان جان جان جان جان حسین
صبح صادق منم و ساقی عاشق منم و
تیغ بر فرق شما میزنم امروز که طارق منم و
پدرم حضرت فاروق، علی بوده و فارق، منم و

سر منحوس شما را همه بر طاق زنم
به جبین پسر سعد لعین، داغ زنم
آمدم علقمه تا نزول اجلال کنم
سر منحوس شما را همه پامال کنم
انا کرّار غیر فرّار انا کرّار غیر فرّار
سلام ای نهر
سلام ای که به کام همه شیرینی و بر ما زهر
منم عبّاس؛ اگر غافلی ای نهر، مرا بشناس
منم که اشجع النّاسم؛ منم که دشمن کافر خنّاسم
منم که ساقی باغ پر از یاسم
ز جا برخیز ای نهر
خودت را به لب تشنه گل ها برسان به مولا برسان
بسم الله الرحمن الرحیم
جان جان جان جان جان جان حسین

من مُنزل بارانم؛ من امر کننده به طوفانم
من عمود ایمانم؛ من عرش به سکّانم
من باطن قرآنم؛ من نخل وفا هستم
من دست خدا هستم
روبروی من تمام شرک و کفر صف بندد
وارد نشود خلل به ایمانم
بالاتر از این چه از خدا خواهم؟!
سردار سرافرازم و سرباز حسین جانم
انا کرّار غیر فرّار انا کرّار غیر فرّار
بر می گردم؛ قاتل العدو به یک نظر می گردم
ای دست! مرا یاری کن؛ ای مشک! وفاداری کن
شاگرد علی هستم عبّاسم و در پی خطر می گردم
اطراف حرم تا به سحر می گردم
صدبار اگر علقمه را فتح کنم
هربار دوبار تشنه برمی گردم

در زندگی چو مردگان، صرفی نیست
این دست ز تن جدا شود، حرفی نیست
بی دست شوم، غیور‌تر می گردم
کس پیش تو،دم ز زور بازو نزند
کو آنکه مقابل تو زانو نزد
لب تشنه ز علقمه گذشتی آری
دریا که به رودخانه ها رو نزند
جان جان جان جان جان جان حسین
من تشنه شمشیرم؛ شیرم پسر شیرم
هیهات! من از خصم، امان نامه نمی گیرم
بی باکم و میجنگم؛ من آینه ام چه باک از سنگم
ای نفس! من از زندگی بعد حسین و کربلا سیرم
تا جان به بدن دارم، تا دست به تن دارم
در راه امام خود با همه توان خود میجنگم و می میرم
انا کرّار غیر فرّار انا کرّار غیر فرّار

من مُنزل بارانم من امر کننده به طوفانم