شام غریبان

ای همسفر منم به همرات ببر

حسین داری میری همسفر منم به همرات ببر

اگر چه وقتت کمه یه خورده آهسته تر

داداش داغ سنگ وپاره شیشه یادته

گفتی با همیم همیشه یادته

یادته گفتی برا من هیشگی زینبم نمیشه

یادته قرارمون چی شد

که بی قرار هم باشیم

حسین هرچی که پیش اومد

باید کنار هم باشیم

کجا میخوای بری

چرا منو نمی بری

حسین این دمه آخری چقد شبیه مادری

داداش جان داداش جان دادش جان

زن تنهای این غروبم

تو نرو تاکه پا نکوبم

تو بری زینبت اسیره الهی خواهرت بمیره

داری میری همسفر منو به همرات ببر

اگرچه وقت کمه یه ذره آهسته تر

خدافظیم نالمه خیمه شده همهمه

با این همه فاطمه همه بشیم در به در

با دشمنا شهر به شهر

حسین جان توی خیمه همه آماده شدن

گره کور به معجرا زدن

حسین جان برو تا که بچه ها نترسیدن

بعد عباس چه نزدیک اومدن

بزار به جا مادرت ببوسم اون حنجرت

سایه بالای سر یه خورده آهسته تر

دخترا دور رباب اشک چشاشون گلاب

رقیه تو خیمه خواب ازهمه جا بی خبر

منو یه دنیا ی غم

تو می ریو من خودم

برا دفاع از حرم

چادر میبندم کمر

سیاه شده آسمون

خراب شده خونمون

تنت پر از زخمه از نیزه وتیغ وتبر

اخ به کی بگم دردمو

دور تو میگردمو

میگم به اون بی خبر یه خورده آهسته تر

تن تو روی زمین   سر تو  نیزه نشین

پاشو ببین نازنین خیمه شده شعله ور

رمقی نیست هرچه قوت داشت برسر پیکر جوانش رفت نیمه جان بود وسخت عطشان بود

سر سقا تمام جانش رفت

روی مرکب کلاه خودش را سنگ ها از روی سرش انداخت

سپرش را عدو همان جا که اربا اربا شد اکبرش انداخت

کسی از رو به رو نمی آید

همه از پشت سر به او زده اند

سرو قدش شبیه بید شد آن قدر که تبر ..

بعد هل من معین او جمعی با صدای بلند می خندند

گوشه ای عده ای کمان در دست روی چشماش شرط می بستن

صلی الله علیک یااباعبدالله …