شش ماهه حسین ع

کیستم من؟! علی اصغرم و
اکبر الآیات حسینم از کرامات حسینم
همگان مات من امّا خود من، مات حسینم
نور الأنوار ربابم؛ مادرم باب وفا، به شهر بابم
بند قنداق، گسستم که بگویم به همه: یار حسینم
لقبم باب حوائج
فهم شأنم شده از قدرت ادراک همه عالم، خارج
پدرم ثارالله است و خودم ثار حسینم
نوه صاعقه ام؛ وارث رعدم
مثل من نیست کسی قبلم و بعدم
تیر غیبم که به قلب ابن سعدم
بنویسید که سرلشکر گردان حسینم
همه عالم به فدای من و من نیز به قربان حسینم
گل آغوش حسینم
گریه ام ذلّت نیست بلکه گرم چاووش حسینم
سپر حضرت ثاراللهم؛ پسر حضرت ثاراللهم
علم نصر من الله روی دوش حسینم
سند ظلم بنی شرکم و بنیان کن کفرم
کمر آل ستم را تا کردم
محشری بر پا کردم؛ به خدا غوغا کردم

من طلایه دار یارم؛ طفل مدهوش حسینم
شرف ابن شرفم من؛ جنم ابن جنمم
روی دست پدرم شعله به دل ها بزنم
نفحات علوی دارم و دشمن شکنم
علی اصغر نیستم گر سر قوم جفارا
به خاک مذلّت نزنم
من عزیز همه هستم؛ نفس خیمه، منم
شیر بی تاب که بیرون زده است از قفس خیمه، منم
مهر و مهتاب، منم؛ تشنه ام امّا سرچشمه هر آب، منم
کربلا دریاست،گرداب منم
عصر عاشورا هم‌، گنج پنهان پس خیمه منم
آبرو می برم از اهل ریا،؛ پرده انداختم از کفر شما
من علی اصغرم و رهرو راه نجفم؛ نوه کوچک شاه نجفم
کرم اندر کرمم؛ نور وجود از عدمم
وارث نور خدا شد نسب اندر نسبم
پدرم وجه خداوند جلی‌ست
آنکه در روز ازل، پیش تر از همگان گفته بلیست
نام اجداد مرا خوب به خاطر دارید
جدّ من حیدر کرّار، علی است
حیدر کرّار علی حیدر کرّار

همه عالم به فدای منو من نیز به قربان حسینم